رویای تلخ من

پیرانه ی سر

دست از سرم بردار

باور کن دیر است

و نیست وقت چرانی

دیگر به خو دروغ نگو

دیگر مرا فریب نده

دیر است

دیر دیر

من ناامید را

دلخوش نکن که ناخوشم

ناخوش تر از تمام درختان زرد باغ

ناخوش تر از خیال پریشان عشق